The New Rhetoric: A Treatise on Argumentation


“The use of argumentation implies that one has renounced resorting to force alone, that value is attached to gaining the adherence of one’s interlocutor by means of reasoned persuasion, and that one is not regarding him [or her] as an object, but appealing to his [or hers] free judgment. Recourse to argumentation assumes the establishment of a community of minds, which, while it lasts, excludes the use of violence.”

(Ch. Perelman and L. Olbrechts-Tyteca, “The New Rhetoric: A Treatise on Argumentation,” 55).

2 comments on “The New Rhetoric: A Treatise on Argumentation”

  1. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΗΤΟ ΝΤΡΟΠΗ ΤΟ ΟΜΟΝΟΕΙΝ.

    ΤΟ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΑ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.

  2. Εχετλαίε, χαίρε φίλε μου,

    Το ομονοείν, είναι ένα περίεργο θέμα.

    Μερικά πράγματα πρέπει να τα κουμαντάρουμε με προσοχή.

    Είμαι της άποψης ό,τι, στον εχθρό, δεν πρέπει να δίνουμε τεράστια δικαιώματα.

    Ελπίζω να το πιάνεις το νόημα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *